.
.
ช่วงเวลาที่มีเรื่องเข้ามาทำให้ฉันรู้สึกท้อจนถึงกับคิดอยากที่จะปิดบ้านหลังนี้
ฉันเองก็รู้ดีว่ามันอาจดูเหมือนฉันกำลังวิ่งหนีปัญหา
แต่ฉันก็เหนื่อย...และเบื่อมากเหลือเกิน
กับการที่จะต้องคอยอธิบายเพื่อตอบคำถามหรือข้อสงสัยที่เกิดขึ้นจากความคิดของคน
แต่ถ้าฉันไม่อธิบาย...มันก็คงเหมือนกับเป็นการทำร้ายตัวเอง
เก็บความรู้สึกทุกอย่างเอาไว้อยู่เพียงแค่คนเดียว...
และปล่อยให้ทุกคนเข้าใจไปตามความคิดเหล่านั้น
ทั้งๆที่จริงแล้ว...ตัวฉันเองไม่ได้เป็นคนผิด
และสำหรับใครที่ไม่เคยเจอ...ก็อาจจะไม่เข้าใจ
แม้ฉันจะเคยบอกว่าที่แห่งนี้...โลกตรงนี้...มันเป็นที่ที่ฉันอยู่แล้วมีความสุข
แต่ทุกๆ อย่างในโลกล้วนมีสองด้านเสมอ...
และสิ่งที่เป็นความจริงอันนิรันดร์นั่นก็คือ...
เราคงไม่สามารถที่จะควบคุมบังคับหรือห้ามความคิดของคน
ให้เป็นไปในแบบที่เราต้องการได้...
ดังนั้น...ถ้าหากฉันเลือกที่จะหยุดเขียน
โดยทิ้งทุกอย่างเอาไว้ให้มันหยุดอยู่กับที่...
ปิดบ้านหลังนี้และปล่อยให้จบเพียงแค่หน้าก่อนตลอดไป
ปัญหาที่ตามมา...มันอาจจะมีน้อยลง
.
.
แต่เมื่อได้คิดทบทวนสิ่งต่างๆให้ดีอีกครั้ง...มันก็ทำให้ฉันเกิดความลังเล
เพราะเรื่องราวของความรู้สึกในด้านดี ก็ยังคงมีอยู่ที่นี่อีกตั้งมากมาย
ยังคงมีหลายมิตรภาพ...ที่ฉันยังอยากที่จะรักษาและเก็บทนุถนอม
.
แม้อาจจะมีบางคน...ที่ฉันพอจะโชคดีเพราะมีช่องทางที่สามารถติดต่อบอกเล่าอธิบายถึงเหตุผลที่จะต้องหยุดเขียนเพื่อให้เขาเข้าใจได้ แต่สำหรับคนอีกหลายคนที่ดีกับฉันและห่วงใยฉันเสมอ แต่ฉันไม่สามารถที่จะติดต่อบอกกล่าวได้อีกล่ะ? ดังนั้นการที่จะหายไปเฉยๆ มันอาจจะเป็นการทำร้ายคนที่ดีกับฉันและมันก็คงไม่คุ้มกันเลยสักนิด หากฉันจะเลือกวิธีนี้เพื่อใช้ในการแก้ปัญหา
.
ก็คงเหมือนอย่างที่ฉันเคยบอกไว้ในหน้าก่อนๆ
มันเป็นเพราะโลกนี้มันช่างแสนกว้างใหญ่และเต็มไปผู้คนมากมายที่ล้วนต่างความคิดและจิตใจ
จะไปมัวคาดหวังให้คนทุกคนบนโลกนี้เข้าใจเราทั้งหมด...มันคงเป็นไปไม่ได้
ขอเพียงให้มีแค่บางคนที่เรารักและรักเรา...เข้าใจในสิ่งที่เราทำอยู่
แค่นั้น....มันก็น่าจะมากมายและเพียงพอกับการสร้างกำลังใจที่จะลุกขึ้นเดินต่อไปได้แล้ว
.
และเหตุผลหลักที่สำคัญที่สุดสำหรับฉันนั่นก็คือ...
บทเพลงทั้งหมดที่ฉันค่อยๆ เก็บสะสมมาตั้งแต่หน้าแรกจนถึงหน้าปัจจุบัน
ตัวหนังสือแห่งความรู้สึกทุกๆตัวที่อยู่ที่นี่ ที่ผ่านการกลั่นกรองออกมาจากหัวใจ
มันคือช่องทางเดียว...ที่ฉันมีเอาไว้เพื่อใช้ในการสื่อสาร
เพราะมันเป็นเพียงวิธีเดียวที่ฉันจะสามารถบอกเล่าความรู้สึกของตัวเองให้กับใครคนหนึ่งได้รู้
โดยที่ไม่ต้องลำบากใจในการที่จะเอ่ยมันออกมาเป็นคำพูดไม่ใช่เหรอ?
.
.
ตอนนี้...ฉันไม่ได้ต้องการอะไรมากเกินไปกว่า
ขอเพียงให้เธอมีความสุขกับเสียงเพลงของฉัน
อมยิ้มและล่องลอยไปตามท่วงทำนองของเพลงรักหวาน
ซาบซึ้งไปกับบางบทเพลงที่อาจฟังดูแล้วมันช่างแสนเศร้า
.
แต่ทั้งหมดนั่น...
ทั้ง 287 เพลง ใน 287 หน้านั้น...
ก็คือตัวฉันเอง
.
เธอจะเคยรำคาญหรือเบื่อที่จะฟังมันบ้างรึเปล่า? ฉันคงไม่อาจคาดเดา
แต่เท่าที่ฉันรู้และมั่นใจเสมอ...มีเพียงอย่างเดียว
เพลงทุกเพลงและตัวหนังสือแห่งความรู้สึกทั้งหมดที่นี่
.
"เพื่อเธอ"
.
เธอไม่ต้องถามเหตุผลใดๆ
แค่เธอรู้ฉันตั้งใจ...
.
"ตราบที่ฉันยังหายใจ...ก็ยังจะเขียนเพลงต่อไป"
.
นี่ไม่ใช่เพลงรัก...แต่เป็นเพลงที่เขียนจากความรัก
ของใครคนหนึ่ง...ที่คอยมองเธออยู่ไกลๆ
นี่ไม่ใช่เพลงซึ้ง...แต่เป็นเพลงที่ทุกถ้อยคำ
กลั่นมาจากหัวใจ และตั้งใจ...จะมอบทุกเพลงเอาไว้ให้เธอ
.
.
ป.ล.1 ขอบคุณพี่รัตน์ที่ทำให้ได้รู้จักกับเพลงๆนี้นะคะ...แทนความรู้สึกในใจได้เกือบทั้งหมดเลยค่ะ :)
ป.ล.2 ขอบคุณคุณ zoon คุณ Here Be คุณป้าแอน คุณลุงดูบัว(ขอโทษด้วยนะคะ) คุณtom(ที่bloggang จำได้เสมอค่ะ ^^) น้อง Moo Fon คุณอนัตตา(คิดถึงเช่นเดียวกันค่ะ สบายดีนะคะ) พี่อาย(ฮาๆ เดี๋ยวนี้เค้าต้องมาทักตะเองตรงนี้ไปแล้ว :P) น้องยุ้ย น้อง ariaz(ขอบคุณนะคะ ^^) คุณอัง(angelina) คุณคนอื่นคนไกล(แวะไปเยี่ยมที่ multiply มาแล้วนะคะแต่ฝากข้อความไม่ได้ค่ะ) น้อง tandb คุณ pook น้อง yuyu คุณครูน้อง คุณ Dark Phantom (พึ่งมีโอกาสได้ไปสมัคร hi5 ค่ะลิงค์อยู่ทางด้านล่างซ้ายมือนะคะ ^^) น้อง KeD Chu(สบายดีรึเปล่าคะ?) น้องโรส น้องbometazo(จะแวะไปที่เสปซค่ะ^^) ยินดีที่ได้รู้จักคุณ tle, คุณทัศน์ไท, น้อง mint, คุณsoi (ขอโทษที่ทำให้ต้องรอนานมากๆนะคะอย่าโกรธกันนะคะ ^^), คุณแมงปอ, คุณคนหลงมาด้วยค่ะ
ป.ล.3 ขอบคุณที่แวะเข้ามาฟังบทเพลงจากความรักเป็นเพื่อนกันนะคะ
.
มหัศจรรย์แห่งหงส์ฟ้า
เพลง: บทเพลงจากความรัก
ศิลปิน: ป๊อป Pop - Calories Blah Blah
แค่อยากจะรู้ว่าเธอเองจะเคยเบื่อไหม
เวลาที่ฟังบทเพลง...ที่ฉันเขียนให้
แค่อยากให้รู้ว่ายังมีใครคอยเฝ้าดู
และก็ยังคอยห่วงใย...แม้จะทำอะไรไม่ได้
ไม่ว่าวันนั้น เธอจะเหงาและเศร้า สักเท่าไหร่
ได้ยินเพลงฉันแล้ว ให้เธอได้ผ่อนคลาย
ร้องตาม ยิ้มตาม จนความสุขมันล้นหัวใจ...แค่นี้ที่ฉันพอใจ
นี่ไม่ใช่เพลงรัก...แต่เป็นเพลงที่เขียนจากความรัก
ของใครคนหนึ่ง...ที่คอยมองเธออยู่ไกลๆ
นี่ไม่ใช่เพลงซึ้ง...แต่เป็นเพลงที่ทุกถ้อยคำ
กลั่นมาจากหัวใจ และตั้งใจ...จะมอบทุกเพลงเอาไว้ให้เธอ
ไม่ใช่เพียงฝัน...กับคืนวัน
ที่ฉันได้พยายามคิดเพลงเพลงหนึ่ง
เพื่อให้เธอนั้นได้ฟัง...
เธอได้ยินแล้ว เธอจะรู้สึกดีบ้างไหม
ก็ยังกังวลใจอยู่...ก็ได้เพียงคอยลุ้นด้วยใจ
ไม่ว่าวันนั้น เธอจะเหงาและเศร้า สักเท่าไหร่
ได้ยินเพลงฉันแล้ว ให้เธอได้ผ่อนคลาย
ร้องตาม ยิ้มตาม จนความสุขมันล้นหัวใจแค่นี้ที่ฉันพอใจ
นี่ไม่ใช่เพลงรัก...แต่เป็นเพลงที่เขียนจากความรัก
ของใครคนหนึ่ง...ที่คอยมองเธออยู่ไกลๆ
นี่ไม่ใช่เพลงซึ้ง...แต่เป็นเพลงที่ทุกถ้อยคำ
กลั่นมาจากหัวใจ และตั้งใจ...จะมอบทุกเพลงเอาไว้ให้เธอ
เธอไม่ต้องถามเหตุผลใดๆ
แค่เธอรู้ฉันตั้งใจ ตราบที่ฉันยังหายใจ
ก็ยังจะเขียนเพลงต่อไป
ก็นี่ไม่ใช่เพลงรัก...แต่เป็นเพลงที่เขียนจากความรัก
ของใครคนหนึ่ง...ที่คอยมองเธออยู่ไกลๆ...
แต่เป็นเพลงที่ทุกถ้อยคำ กลั่นมาจากหัวใจ และตั้งใจ
จะมอบทุกเพลงเอาไว้ให้เธอ
"จะมอบทุกเพลงเอาไว้ให้เธอ"
.
.
รับรู้ความห่วงใยจากทุกคนน่ะค่ะพี่หงส์
