.
.
คุณเข้าใจความรู้สึกที่เหมือนว่าห่างไกล...แม้ตัวจะอยู่ใกล้กันแค่เอื้อมรึเปล่า?
("เหมือนไกลแสนไกล...แม้ใกล้แค่ปลายเอื้อม")
บางเวลาก็ทรมาน...
("ดั่งเดือนที่คอยย้ำเตือน...เมื่อยามที่เมฆบัง)
อยู่ด้วยความคิดถึง...ซึ่งมันคงไม่มีวันที่จะเดินทางไปถึง...
("รักคงเลือนลาง")
.
.
เคยได้ยินใครพูดว่า "ความรักออกแบบไม่ได้"
แต่ถ้าจะลองคิดดูให้ดีๆ
จริงๆ แล้ว...ความรักเป็นสิ่งมหัศจรรย์...ที่ไม่ว่าใครก็สามารถออกแบบได้
หากจะมีสักกี่คนกันนะ ?
ที่สามารถเป็นเจ้าของความรักนั้นได้ดั่งที่ตัวเองวาดฝัน
.
แต่ถ้าคุณรักใครซักคนอย่างแท้จริง...
ความรักนั้น...ก็จะสอนให้คุณรู้จักกับการรอคอยด้วยความอดทน
คงมีสักวันที่หัวใจคนสองคน...
จะผูกพันกันด้วยความฝันอันเป็นหนึ่งเดียว...
.
.
อย่าแปลกใจถ้าจะมีใครหลายคนบอกว่าไม่เคยได้ยินเพลงนี้
เพราะแม้แต่ตัวฉันเองก็ยังแทบจะลืมมันไปว่าครั้งนึงเพลงนี้เคยเป็นเพลงที่ชอบมาก
มาในวันนี้...มีโอกาสได้กลับมาฟังอีกครั้ง...ก็ยังคงรู้สึกว่ารักเพลงนี้อยู่เช่นเดิมเหมือนเมื่อวันนั้น...
.
ซึ่งถ้าคุณจะตั้งใจฟังเพลงนี้ให้ดีๆ ตั้งแต่ต้นจนจบ
คุณก็จะเข้าใจได้ทันทีว่าฉันรักเพลงนี้เพราะอะไร :)
และอาจมีบางคนที่คงจะน้ำตาซึม...เมื่อนั่งฟังเพลงนี้เพียงลำพังเงียบๆคนเดียว
อย่างน้อยๆ ก็ตรงนี้.......ตัวฉันเอง :)
.
"อดใจรอคอยให้ลมพัดพาเมฆเบาบาง
คงถึงวันเมื่อฉันและเธอ...เอื้อมถึงกัน"
.
.
ป.ล.1 ขอบคุณที่แวะมาฟังเพลงเป็นเพื่อนกันนะคะ
ป.ล.2 ขอบคุณ น้องโขดหิน(ขอบคุณที่วันนี้ลงชื่อให้ได้รู้จักกันนะคะ^^) คุณ Moo Fon(ขอบคุณค่ะ ^^) คุณ Here Be คุณพันนิดา คุณครูน้องกับน้องนนลูกชายตัวน้อย ^^ น้อง best (รักษาสุขภาพนะคะ) น้องโรส(เป็นกำลังใจให้นะคะ) น้องbometazo(สบายดีนะคะ?) และยินดีที่ได้รู้จักคุณ vevee กับคุณตาตี่ค่ะ
ป.ล.3 ขอโทษด้วยที่ช่วงนี้หายๆ ไปไม่ค่อยได้ไปส่งยิ้มให้ใครนะคะ...
.
มหัศจรรย์แห่งหงส์ฟ้า
.
แค่ปลายเอื้อม - Ost. แค่เอื้อม
โอ้ดวงใจน้อย ๆ ที่เฝ้าคอยเก็บไว้
รักเป็นไงต้องใช้เวลาศึกษามัน
ก็ถูกใจลึก ๆ แค่แอบมองแอบฝัน
เผื่อสักวันเค้านั้นจะมองกลับเหลียวมา
พอสายตาประสานใจฉันมันแพ้พ่าย
เตรียมถ้อยคำอย่างไรยังนึกกลัว
ซ่อนอาการนั้นไว้บอกกับใจเสมอ
หากพบเจอต้องเฉยไว้ก่อนต้องไว้ตัว
เก็บใจเรานั้นไว้อย่าให้ใครรู้ตัว
อย่านึกกลัวต้องใช้เวลาศึกษากัน
เหมือนไกล (เหมือนไกลแสนไกล)
แม้ใกล้แค่ปลายเอื้อม (สองใจไม่เคยเชื่อม)
ดั่งเดือน (ที่คอยย้ำเตือน) เมื่อยามที่เมฆบัง (รักคงเลือนลาง)
อดใจรอคอยให้ลมพัดพาเมฆเบาบาง
คงถึงวันที่สองดวงใจได้ชิดกัน
เหมือนไกล (เหมือนไกลแสนไกล)
แม้ใกล้แค่ปลายเอื้อม (สองใจไม่เคยเชื่อม)
ดั่งเดือน (ที่คอยย้ำเตือน) เมื่อยามที่เมฆบัง (รักคงเลือนลาง)
อดใจรอคอยให้ลมพัดพาเมฆเบาบาง
คงถึงวันที่สองดวงใจได้ชิดกัน
อดใจรอคอยให้ลมพัดพาเมฆเบาบาง
คงถึงวันเมื่อฉันและเธอ...เอื้อมถึงกัน
.
.
.
