................
.
หากเปรียบโลกเป็นท้องทะเลที่กว้างใหญ่
ทุกชีวิตก็คงไม่ต่างอะไรกับเรือลำน้อยที่ต้องล่องลอยอยู่ท่ามกลางเกลียวคลื่นที่แปรปรวน
ไม่อาจคาดเดาได้ว่าในแต่ละวันจะต้องเจอกับอะไรบ้าง
หลายครั้งที่ต้องฝ่าลมพายุและมรสุมที่พัดผ่านเหมือนอุปสรรคและปัญหาจะถาโถมเข้ามาเพื่อทดสอบ
จนบางครั้งอาจทำให้รู้สึกเหมือนพลังชีวิตเริ่มจะถดถอย...เหนื่อยล้า
.
.
อดทนอีกนิดเถอะนะเจ้าเรือลำน้อย...จงอย่าพึ่งยอมแพ้และสิ้นหวังกลางทะเลชีวิต
ฉันเชื่อว่าถ้าเรามีความพยายามและทำในแต่ละวันให้ดีที่สุด
วันนึงเราจะต้องผ่านพ้นไปจนถึงฝั่งฝัน...
เห็นใช่มั้ยว่าจุดหมายข้างหน้าคือขอบฝั่งแห่งความสำเร็จที่คงอยู่อีกไม่ไกล...
.
.
" ฉันจะคอยเป็นกำลังใจให้เธอ "
.
.
.
ป.ล.1 ขอบคุณที่แวะมาฟังเพลงเป็นเพื่อนกันนะคะ ขอมอบเพลงนี้เพื่อเป็นกำลังใจให้กับ(ตัวเองและ)ทุกๆคนค่ะ
ป.ล.2 ขอบคุณ คุณThe wind น้องbehideme Boat น้องยุ้ย น้องbometazo คุณลุงดูบัว คุณArm น้องPar คุณอนัตตา คุณHere Be คุณคนอื่นคนไกล คุณPARADOX น้องคนแอบมา คุณเอม ที่แวะมานะคะและยินดีที่ได้รู้จัก น้องBalloon น้องMeaw คุณโอ๊ตจัง คุณhola ค่ะ :)
ป.ล.3 ขอบคุณสำหรับคำอวยพรวันเกิดในหน้าที่แล้วนะคะ และต้องขอโทษเพื่อนๆ กับน้องๆ หลายคนที่อาจจะหายๆ ไปบ้างไม่ได้ไปหา ยิ่งที่ไดคลับจะเข้าไปน้อยมากค่ะช่วงหลังๆ ตั้งแต่ที่มีการต้องกรอกเลขช่องคอมเม้นต์ เพราะอินเตอร์เนตที่ใช้จะโหลดพวกรูปได้ค่อนข้างช้า บางครั้งเลยทำให้มองไม่เห็นตัวเลข ต้องแอบกระซิบๆ ขอความช่วยเหลือจากพี่อายและก็คุณยุทธให้ส่งข้อความให้บ่อยๆ ต้องขอโทษด้วยนะคะ ถ้าเห็นไอพีแปลกๆ แต่เป็นข้อความที่มาจากดิฉันก็อย่าพึ่งตกใจนะคะ แบบว่าอิมพอร์ตมาจากแดนไกลค่ะ ^^"
ป.ล.4 ขอบคุณ Tan ด้วยนะคะ ขอบคุณสำหรับกลอนอวยพรที่น่ารักที่ฝากไว้ให้ ดีใจที่คุณ Tan เข้ามาอ่านที่นี่ได้ค่ะ แต่เอาไว้เราไปคุยกันที่บ้านโน้นก็ได้นะคะ ^^
ป.ล.5 จริงๆ แล้วสุดสัปดาห์นี้มีโปรแกรมจะไปเที่ยวที่เสม็ดกับเพื่อนๆ ที่ออฟฟิศค่ะ แต่ดิฉันกำลังคิดว่าจะแอบเบี้ยว แหะๆ พวกคุณอย่าไปบอกใครนะคะ ^^"
.
มหัศจรรย์แห่งหงส์ฟ้า
เพลง: ขอบฟ้า ขอบฝั่ง ความหวัง แผ่นดิน
ศิลปิน: Mr.Team
อัลบั้ม: ช่อมาลี Fever
ฉันรอนแรมมาไกลในทะเล
ด้วยเรือน้อยลอยไปไม่รู้ทาง
ตรงขอบฟ้ามองไปยังไม่เห็นขอบฝั่ง
ต้องเดินทางไปอีกสักเท่าไร
ฉันไม่หวั่นเมื่อมีพายุมากีดขวาง
เรือจะอับปางแต่ฉันยังอยู่ ก็ต้องสู้มันไป
มีความตั้งใจจุดหมายคือแผ่นดิน
เหลือสองมือเปล่าปลายทางยังแสนไกล
มีความอดทนเท่านั้น สักวันหนึ่งต้องถึงแดนไกล
ฉันลอยคอเดียวดายในทะเล ว่ายตามน้ำตามไปไม่รู้ทาง
ตรงขอบฟ้ามองไปยังไม่เห็นขอบฝั่ง
ต้องเดินทางไปอีกสักเท่าไร (ฉันไม่หวั่น)
มีคลื่นลมแรงโถมกระหน่ำมา
แขนฉันอ่อนล้าใจฉันก็ยังสั่ง ให้สู้มันไป
มีความตั้งใจจุดหมายคือแผ่นดิน
เหลือสองมือเปล่าปลายทางยังแสนไกล
มีความอดทนเท่านั้น สักวันหนึ่งต้องถึงแดนไกล
ฉันลอยคอเดียวดายในทะเล ว่ายตามน้ำตามไปไม่รู้ทาง
ตรงขอบฟ้ามองไปยังไม่เห็นขอบฝั่ง
ต้องเดินทางไปอีกสักเท่าไร (ฉันไม่หวั่น)
ฉันลอยคอเดียวดายในทะเล ว่ายตามน้ำตามไปไม่รู้ทาง
ตรงขอบฟ้ามองไปยังไม่เห็นขอบฝั่ง
ต้องเดินทางไปอีกสักเท่าไร (ฉันไม่หวั่น)
บอกกับตัวเองไม่ยอมแพ้ จะเหนื่อยสักเพียงใดต้องทนไหว
และจะไม่มีอะไรที่ยากเกินไป
.
.
สบายดีนะครับคุณหงษ์ 
อีกนานมั้ยคะที่หนูจะต้องรอนแรมอยู่ในทะเลชีวิตที่แสนจะเศร้านี้ เหนื่อยจังเลยค่ะ .....
