.
จ๊ะเอ๋!!!! สวัสดีค่ะ :P
.
ตามคำขอของ"น้องต้นตาล"นะคะ เข้าสู่ช่วงวันพักผ่อนอันแสนสบายแบบนี้ ถือเป็นโอกาสดีที่ดิฉันจะชวนพวกคุณมาแอบดู Wallpaper ของเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ดิฉันใช้งานอยู่ทุกวันๆค่ะ (ขอใช้คำว่า "แอบดู" เพื่อทำให้รู้สึกน่าตื่นเต้น ^^" )
.
มาดูเครื่องที่ทำงานก่อนนะคะ
หน้าจอของดิฉันจะเรียบๆ ไม่ได้ใส่ภาพอะไรเอาไว้เลยและทำเป็นพื้นดำธรรมดาค่ะ
("คุณพ่อหมี" เคยบอกว่าพื้นสีดำจะช่วยประหยัดพลังงานด้วยนะคะ..อิอิ มีเหตุผลมาช่วยสนับสนุนค่ะ ^^)
และอีกเหตุผลนึงก็คือเพื่อให้เข้ากับบุคคลิกของสาวทำงานที่ "สวยขรึม" อย่างดิฉัน
หุหุ (ถือเป็นการสร้างภาพลักษณ์อย่างหนึ่ง :P)
.
.
.
ทีนี้ตามกลับมาดูเครื่องที่บ้านของดิฉันบ้างค่ะ แหะๆ เป็นจอ wide screen ที่มี Wall paper เป็นรูปนี้
.
.
ซึ่งแน่นอนว่าพอกลับบ้านแล้วดิฉันก็กลายร่าง (เอ๊ะ! ตัวอะไรนะคะใช้คำว่ากลายร่าง O_o)
เปลี่ยนกลับมาเป็นโหมด "สวยอบอุ่น" เทียนเล่มใหญ่ขนาดนี้ถ้าไม่อบอุ่นก็ร้อนๆ ล่ะค่ะ ^^"
ขอแอบสารภาพนิดนึงว่าสภาพในตอนแรกมีไฟล์เพลงและรูปต่างๆ รกหน้าจอมาก
แหะๆ พึ่งเคลียร์ออกไปค่ะ
ต้องขอขอบคุณ"น้องต้นตาล"ที่ขอมาและขอบคุณเจ้า Wallpaper Tag ตัวนี้
ที่ช่วยให้ดิฉันเก็บกวาดไฟล์ที่ไม่ใช้แล้วออกไปซะบ้าง ^^"
และอีกเช่นเคยนะคะ...ขออนุญาตไม่ Tag ต่อรวมทั้งขอรับ Tag ตัวนี้เป็นตัวสุดท้ายนะคะ :)
.
.
ป.ล.1 ขอบคุณที่แวะมาฟังเพลงเป็นเพื่อนกันค่ะ ดิฉันฟังเพลงนี้แล้วอยากทานขนมยี่ห้อนึงจัง อิอิ :P
ป.ล.2 ขอบคุณ Boat คุณลุงดูบัว น้องยุ้ย คุณtan และน้องเมย์ ที่แวะมาในหน้าก่อนด้วยนะคะ ^^
.
มหัศจรรย์แห่งหงส์ฟ้า
เพลง: หวาน
ศิลปิน: โมทย์ ปราโมทย์ วิเลปะนะ
อะไรอยูในรอยยิ้มอันสดใส
อะไรอยู่ในความหวานอันจับใจ
และในวันดี ๆ นั้นมีอะไร
หวานละมุนละไม อยู่ในทุกตอน
หวานทุกความรู้สึกไม่มีวันจางหายไป
และให้หัวใจ เก็บความหวานนี้มันอยู่นาน ๆ ไว้
หวานละมุนละไม จากใจถึงใจ
เหมือนเป็นดังไออุ่น ที่ส่งตรงไปหากัน
จะอยู่ใกล้ไกล ให้ความหวานนั้นพูดแทนหัวใจ
(เก็บความหวานทุกเรื่องราวของคุณ)
ในวันที่มองดูฟ้านั้นสดใส
ในวันที่มีหยาดฝนนั้นเป็นสาย
ไม่มีวันใดที่ใจนั้นจะเหงา
หวานละมุนละไม อยู่ในทุกตอน
หวานทุกความรู้สึกไม่มีวันจางหายไป
และให้หัวใจ เก็บความหวานนี้มันอยู่นาน ๆ ไว้
หวานละมุนละไม จากใจถึงใจ
เหมือนเป็นดังไออุ่น ที่ส่งตรงไปหากัน
จะอยู่ใกล้ไกล ให้ความหวานนั้นพูดแทนหัวใจ
หวานละมุนละไม อยู่ในทุกตอน
หวานทุกความรู้สึกไม่มีวันจางหายไป
และให้หัวใจ เก็บความหวานนี้มันอยู่นาน ๆ ไว้
หวานละมุนละไม จากใจถึงใจ
เหมือนเป็นดังไออุ่น ที่ส่งตรงไปหากัน
จะอยู่ใกล้ไกล เก็บความหวานทุกเรื่องราวของคุณ
.
.
และอ่อนโยนเหมือนกลีบดอกไม้ อิอิ
อิอิ ว่าแต่ทำไม ต้องมี icon msnplus สองอัน อ่ะคะ อิ อิ
ผมต้องทำงานหนักมาตั้งแต่เด็ก ต้องขายพวงมาลัย หาเงินมาเลี้ยงดูครอบครัว ทั้งแม่และน้อง ฮือฮือ บางวันขายได้น้อย กับข้าวอย่างดีที่สุด ก็คงเป็นปลาทู กับน้ำพริกถ้วยเล็ก บางวันขายไม่ได้เลย ฝนตก หรือว่าน้ำท่วม ครอบครัวของผมลำบากมาก สุด ๆ ก็คงเป็นตอนที่เราไม่มีข้าวจะกินกัน การมีชีวิตเป็นคนจนมันลำบากจริง ๆ นะคับ ถ้าใครไม่เป็น ไม่รู้หรอก ถ้าได้อ่านถึงตรงนี้ก็คงรู้สึกเฉย ๆ เพราะไม่เคยรู้ว่า การที่ท้องมันหิวตอนที่ไม่มีเงินซักบาทมันเป็นยังไง
