.
นับ 1...2...3 ง่า...ผ่านพ้นวันวาเลนไทน์มาได้หนึ่งวัน ดอกกุหลาบของดิฉันทางด้านซ้ายมือยังคงอยู่ครบไม่มีใครมาขโมยไป เช่นเดียวกันกับที่ก็ไม่มีใครเอามาวางเพิ่มเอาไว้ให้กับดิฉันอีกเหมือนกัน แฮ่ๆ เศร้า >_<
.
เมื่อวันที่ 14 ที่ผ่านมาช่างเป็นวันของดิฉันซะจริงๆเลยค่ะ ตั้งแต่เช้าตรู่เมื่อไปถึงที่ทำงานและนั่งทำงานไปได้ซักพัก เพื่อนร่วมงานก็เริ่มทยอยๆ กันเข้ามา และเริ่มต้นด้วยคำถามแรก
"ได้รับข้อความหวานๆ ไปกี่ข้อความแล้วล่ะ?"
หุหุ ดิฉันตอบเพื่อนไปทันทีด้วยความภูมิใจ:
"มีข้อความเดียว....Happy valentine's day จากเครือข่ายโทรศัพท์มือถือ" 
เพื่อนดิฉันขำๆ แต่ยังปลอบใจว่า: "ฮึ่ยย! เดี๋ยวก็มากันเต็มละมั้งนี่มันยังเช้าอยู่นี่"
(คิดในใจ <-- ก็แล้วจะรีบถามไปทำไม? >_<)
"แหะๆเหรอ...ไม่เป็นไรหรอกก็ไม่ได้รอข้อความจากใครเหมือนกัน...แหะๆ"
(คิดในใจ <--- กรี๊ดดดดดดดิฉันมันน่าสงสาร >_<)
.
นั่งทำงานต่อไปซักพักเพื่อนอีกหลายๆ คนเริ่มเข้ามายิงคำถาม...
"เป็นไงจ๊ะ...ได้ดอกไม้ไปกี่ดอกแล้ว?"
"เย็นนี้มีนัดที่ไหน?"
"วันนี้นัดใครไว้ล่ะ?"
"มีใครโทรมาบ้างแล้วรึยัง?"
ดิฉันตอบ: "เอ่อ...ไม่มีอ่ะจ้ะ" (<--- คิดในใจ..มายุ่งอะไรกับชีวิตชั้นนนกันนัก...นี่ดิฉันเป็นคนของประชาชนไปตั้งแต่ตอนไหน?? >_<) เริ่มมองไปรอบๆตัว เพื่อนร่วมงานล้วนใส่ชุดสีสันสดใสคือออกสีชมพู และสีแดง คงมีแต่ดิฉันที่ใส่สีดำ -*-
.
พอห้าโมงเย็นได้เวลาเลิกงานปุ๊บดิฉันก็รีบเก็บของกลับบ้านทันที ง่า...จะอยู่ไปทำไมใครๆเค้าก็มีคู่ T_T
แต่เนื่องจากเวลากลับบ้านของดิฉันมันเป็นเวลาที่คนอื่นๆยังไม่เลิกงาน ดิฉันเลยพยายามเดินตัวลีบๆไม่ให้เป็นที่น่าสนใจของบรรดาปาปารัสซี่ เอ๊ย! เพื่อนๆร่วมงาน แต่ในวันนั้นดูเหมือนไอ้เจ้าระยะห่างระหว่างโต๊ะดิฉันกับประตูทางออกเนี่ยมันจะไกลผิดปกติซะเหลือเกิน ระหว่างทางเดินก่อนที่จะถึงทางออกดิฉันเลยยังไม่วายเจอคำถามไล่ไปทีละโต๊ะๆ ราวกับจะแกล้งตอกย้ำกัน
"ฮั่นแน่! พี่นัดใครไว้ล่ะสิรีบกลับเชียว" (<--- กรี๊ดดดดดดดิฉันมันน่าสงสาร >_<)
"พี่เอาดอกไม้ไปซ่อนไว้ที่ไหนล่ะไม่เอากลับบ้านด้วยเหรอ?" (<--- กรี๊ดดดดดดดิฉันมันน่าสงสาร >_<)
.
" ก็ นี่ แ ห ล่ ะ คื อ เ ห ตุ ผ ล ที่ ดิ ฉั น ไ ม่ อ ย า ก ไ ป เ ป็ น ด า ร า ! "
.
.
โหมดความรู้สึกในใจ
ตลอดช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา
หัวใจของฉันไม่ได้เป็นสีชมพูทั้งดวงเหมือนอย่างที่ใครๆหลายคนคิด
บางส่วนมีสีขาว...บางส่วนเป็นสีเทาและบางเสี้ยวที่ยังคงเป็นสีแดง
ซึ่งมันก็คงจะอยู่ที่ตัวของฉันเอง...
ว่าฉันจะหยิบส่วนไหนมาเพื่อสร้างพลังในการดำเนินไปของชีวิต
และฉัน...ก็เลือกที่จะเอาเสี้ยวที่เป็นสีแดง...มาผสมกับส่วนที่เป็นสีขาว
.
ไม่ได้เรียกร้อง ให้เธอมาสนใจ
ไม่ต้องรักและใส่ใจ อย่างเช่นคนรักกัน
อยากฝากแค่เพียงความห่วงใย และจริงใจให้กัน
ให้กำลังใจนั้นเคียงเธอไป "ฝากไว้ในใจเธอ"
.
.
Baby , I really love you so...
I just want you to know that
when you're down and out,
" I'm here for you."
.
ป.ล.1 ขอบคุณทุกคนที่แวะมาฟังเพลงเป็นเพื่อนกันนะคะ
ป.ล.2 ขอบคุณ Boat คุณลุงดูบัว น้องยุ้ย น้องตาต้า น้องเมย์ คุณtan น้องแตงไทย คุณลุงโน ที่แวะมาในหน้าก่อนและยินดีที่ได้รู้จักน้องนากับคุณปู ค่ะ ^^
.
มหัศจรรย์แห่งหงส์ฟ้า
ฝากไว้ในใจเธอ - 3DC
ก็ตัวฉันเอง ไม่ได้มีความสำคัญสักเท่าใด ให้กับใครได้จำ
ทุกถ้อยคำ ที่บอกเธอหวังเพียงเธอจะเข้าใจ ว่าสิ่งใดที่ฉันมี
แค่ให้เธอได้รับรู้ว่า หากว่าฟ้าจะมืดไม่สดใส
จะช่วยเป็นแรงให้เธอได้ก้าวไป หากทางไกลจะพร้อมเป็นเพื่อนเธอ
ไม่ได้เรียกร้อง ให้เธอมาสนใจ
ไม่ต้องรักและใส่ใจ อย่างเช่นคนรักกัน
อยากฝากแค่เพียงความห่วงใย และจริงใจให้กัน
ให้กำลังใจนั้นเคียงเธอไป ฝากไว้ในใจเธอ
หากวันไหนเธอ หมดเรี่ยวแรงและกำลังจะสู้ไป ร้องไห้เสียน้ำตา
ฉันจะมา ช่วยปลอบโยนให้ตัวเธอคลายเศร้าใจ สู้ต่อไปตามฝันเธอ
แค่อยากจะขอที่เล็กๆในหัวใจ เก็บฉันไว้เป็นเพื่อนยามเธอเหงา
เก็บความผูกพันส่วนนั้นเป็นของเรา หากเธอเหงาจะพร้อมเป็นเพื่อนเธอ
ไม่ได้เรียกร้อง ให้เธอมาสนใจ
ไม่ต้องรักและใส่ใจ อย่างเช่นคนรักกัน
อยากฝากแค่เพียงความห่วงใย และจริงใจให้กัน
ให้กำลังใจนั้นเคียงเธอไป ฝากไว้ในใจเธอ
