Post on 2007/05/28 @ 1.32 น.

..

เพราะคนบางคนทำได้เพียงแค่ "รอ"

+++

ตะวันเจ้าคล้อยย้อยลงเรียมโลก นกเจ้าบินโบกกลับรังเดียวดาย
ชีวิตต้องอยู่ไม่มีจุดหมาย เพราะฉันไร้เธอ...ไร้เธอ

+++

เฝ้าแต่รอ รอๆ รอๆ พร่ำเพลงรัก ดั่งคนละเมอ
ใต้มนต์ขลังนั่งคอยจนเก้อ ใจที่เผลอให้เธอจนหมด...หัวใจ

+++

ก็เพียงแค่หวนคืนมาซักหน่อย ยิ้มเพียงเล็กน้อยให้ดูสดใส
ยิ้มของเธอปลุกปลอบจิตใจ ให้ฟื้นคืนมา...คืนมา

+++

จุดประกายให้ฉันได้หวัง ดั่งตะวันที่โผล่ขอบฟ้า
ลูบลมไหลพฤไพรพนา ต่อชีวาให้เราได้ต่อ...สู้ไป

+++

ต้องอยู่โดยไร้ซึ่งเธอ ก็คงต้องเผลอเหมือนคนร่ำไห้
หมดเรี่ยวแรงแข็งใจ ยิ่งไกลยิ่งคว้าง...เคว้ง...ร้องเพลงรอ...

+++

เฝ้าแต่รอ รอๆ รอๆ พร่ำเพลงรักอีกซักล้านเพลง
จบเรื่องลงเมื่อเธอคนเก่งเปิดรอยยิ้ม...พิมพ์ใจ

+++

ต้องอยู่โดยไร้ซึ่งเธอ ก็คงต้องเผลอเหมือนคนร่ำไห้
หมดเรี่ยวแรงแข็งใจ ยิ่งไกลยิ่งคว้าง...เคว้ง

+++

เฝ้าแต่รอ รอๆ รอๆ พร่ำเพลงรักอีกซักล้านเพลง
จบเรื่องลงเมื่อเธอคนเก่งเปิดรอยยิ้ม...พิมพ์ใจ

+++

Dreams Upon Those Wings.