วันศุกร์ที่ 31 มีค. 49
ฉัน : ..........................................................
เธอ : ..........................................................
เราคงจะหมดเรื่องที่จะพูดกันแล้วจริงๆ....ใช่ไหม?
ที่สุดของหัวใจ
หากค่ำคืนนี้ หัวใจไม่แหลกยับเยินเสียก่อน
จะไปอ้อนวอนขอเธออย่าตัดรอน รอก่อนวันพรุ่งนี้
เคืองกันเรื่องใด พรากกันด้วยเหตุใดฉันยังไม่เข้าใจ
เพราะฉันใช่ไหม หรือเธอเปลี่ยนไป ไยถึงไม่เหมือนเดิม
แต่ถ้าพรุ่งนี้ ดวงใจยังโกรธ ฉันโทษใครได้
เป็นกรรมของใจ พบเธอยังผลักไส ทำอย่างไรพรุ่งนี้
นับช้ำมากี่ครั้ง หัวใจยังไม่จำ ซ้ำยังยอมให้ทำ
เพราะรักมากไป เพราะซื่อสัตย์ไป จึงช้ำใจ
อดทนไว้ก่อนนะใจข้าเอย ข้าวอน
จงแข็งแกร่ง แล้วทน ต่อให้ถึงพรุ่งนี้
พบเธอแล้วถามเธอ อ้อนวอนให้เธอเห็นใจ
แต่ถ้าพรุ่งนี้ ดวงใจยังโกรธ ฉันโทษใครได้
เป็นกรรมของใจ พบเธอยังผลักไส ทำอย่างไรพรุ่งนี้
นับช้ำมากี่ครั้ง หัวใจมันไม่จำ ซ้ำยังยอมให้ทำ
เพราะรักมากไป...เพราะซื่อสัตย์ไป...จึงช้ำใจ
เพราะรักมากไป...เพราะซื่อสัตย์ไป...จึงช้ำใจ
