







วันศุกร์ที่ 31 มีค. 49
ฉัน : ..........................................................
เธอ : ..........................................................






เราคงจะหมดเรื่องที่จะพูดกันแล้วจริงๆ....ใช่ไหม?





ที่สุดของหัวใจ
หากค่ำคืนนี้ หัวใจไม่แหลกยับเยินเสียก่อน
จะไปอ้อนวอนขอเธออย่าตัดรอน รอก่อนวันพรุ่งนี้
เคืองกันเรื่องใด พรากกันด้วยเหตุใดฉันยังไม่เข้าใจ
เพราะฉันใช่ไหม หรือเธอเปลี่ยนไป ไยถึงไม่เหมือนเดิม
แต่ถ้าพรุ่งนี้ ดวงใจยังโกรธ ฉันโทษใครได้
เป็นกรรมของใจ พบเธอยังผลักไส ทำอย่างไรพรุ่งนี้
นับช้ำมากี่ครั้ง หัวใจยังไม่จำ ซ้ำยังยอมให้ทำ
เพราะรักมากไป เพราะซื่อสัตย์ไป จึงช้ำใจ
อดทนไว้ก่อนนะใจข้าเอย ข้าวอน
จงแข็งแกร่ง แล้วทน ต่อให้ถึงพรุ่งนี้
พบเธอแล้วถามเธอ อ้อนวอนให้เธอเห็นใจ
แต่ถ้าพรุ่งนี้ ดวงใจยังโกรธ ฉันโทษใครได้
เป็นกรรมของใจ พบเธอยังผลักไส ทำอย่างไรพรุ่งนี้
นับช้ำมากี่ครั้ง หัวใจมันไม่จำ ซ้ำยังยอมให้ทำ
เพราะรักมากไป...เพราะซื่อสัตย์ไป...จึงช้ำใจ



เพราะรักมากไป...เพราะซื่อสัตย์ไป...จึงช้ำใจ

หนูจะปล่อยให้สาวอยู่ในอารมณ์นี้อีกไม่นานนะคะ แล้วสัญญากับหนูว่าจะกลับมายิ้ม ร่าเริง สดใสเหมือนเดิม
ถ้าเหงาและเศร้า หนูจะอยู่เป็นเพื่อนนะคะ ไม่ว่าจะไปไหน ไม่ว่าจะทำอะไรจะมีหนูคนนี้เป็นตัวป่วนให้พี่สาวหายเศร้านะคะ
ยังไงก้อขอให้หายเป็นปกติไวไวนะ อย่าเศร้ามากล่ะ เข้มแข็งเข้าไว้ รักตัวเองมากๆ นะ เค้าไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิตหรอก ถ้าเค้าจะไปรั้งไปก้อไม่มีประโยชน์ เราก้อเข้าในนะว่าอารมณ์นี้เป็นยังไง ถ้าเค้าจะไปจิงๆ ก้อปล่อยเค้าไปเหอะ จิงๆ นะ ถึงแม้จะเจ็บก้อตาม